Siyasi partiler, Manavgat’ın ortak meselelerinde yan yana gelebiliyor mu? Cumhuriyet Meydanı’ndaki iki buluşma ve bir ilçe binası açılışı, bu soruya hem umut veren hem de düşündüren cevaplar sundu.
Siyasi partilerin il ve ilçe teşkilatları, mensup oldukları partinin programı ve genel merkezin çizdiği çerçeve içinde çalışır. Yerel siyasetin bir görevi de yaşadığı kentin meselelerine eğilmek, çözüm üretmek ve gerektiğinde başka partilerle ortak hareket edebilmektir.
Çünkü genel merkezden bakıldığında benzer görünen iki ilçenin öncelikleri, o ilçelerde yaşayanlar için birbirinden çok farklı olabilir. Manavgat’ın il olma talebini de bu talebin yıllardır neden gündemde kaldığını da en yakından Manavgatlılar bilir. İlçe teşkilatlarının kent adına söz söylemesi ve o sözü birlikte büyütebilmesi bu yüzden önemlidir.
Son günlerde Manavgat’ta bunun birkaç örneğini gördük.
Manavgat’ın il olması kimin meselesi?
DEVA Partisi Manavgat İlçe Başkanlığı, Manavgat’ın il olması talebiyle Cumhuriyet Meydanı’nda bir basın açıklaması düzenledi. AK Parti, MHP, DEM Parti ve Yeni Parti’nin ilçe başkanlarının katılmadığı açıklamaya diğer partilerin ilçe başkanları destek verdi.
Açıklamanın çağrısını DEVA Partisi yaptı. Meydana gelenler ise çağrıyı yapan partinin kimliğine takılmadan, Manavgat’ın bir talebi etrafında buluşabildi. Bu buluşmanın siyasi değeri, verilen fotoğrafın ötesinde, il olma talebinin ortak bir dosyaya dönüşebilme ihtimalinde yatıyor. İlçe başkanları meydanda gösterdikleri dayanışmayı gerekçeleri, verileri ve izlenecek yolu birlikte ele alacakları bir çalışmaya taşıyabilirlerse, o gün verilen desteğin Manavgat’a somut bir karşılığı olur.
Cumhuriyet Meydanı’nda ikinci buluşma
Saadet Partisi Manavgat İlçe Başkanlığı da aynı meydanda Çin yönetiminin Uygur Türklerine yönelik politikalarını protesto etti. İl olma açıklamasına katılmayan dört parti bu buluşmada da yer almazken, diğer partiler alanda destek verdi. Türkiye İşçi Partisi’nin (TİP) de Saadet Partisi’nin çağrısına katılması dikkat çekiciydi.
TİP ile Saadet Partisi’nin siyasi çizgileri arasındaki farkı herkes biliyor. Buna rağmen iki partinin Uygur Türklerinin hakları konusunda aynı meydanda buluşabilmesi, yerel siyasetin açabileceği alanı gösteriyor. Bir partinin çağrısına katılmak, o partinin bütün görüşlerini benimsemeyi gerektirmiyor. Bazen dayanışma, itiraz edilen bir haksızlık karşısında aynı yerde durabilmek kadar yalın bir tutumdur.
Bir açılışta gösterilen siyasi nezaket
Millî Yol Partisi’nin Manavgat ilçe binasının açılışı da bu açıdan kayda değerdi. Açılış için ilçeye gelen Genel Başkan Remzi Çayır, kurdeleyi CHP, Saadet Partisi, İYİ Parti ve Yeniden Refah Partisi’nin ilçe başkanlarıyla birlikte kesti.
Bir başka partinin açılışına gidip ev sahibine başarı dilemek, siyasi rekabetin içinde de mümkün olan bir nezaket. Manavgat’a gelen bir genel başkanı ilçedeki farklı partilerin temsilcilerinin karşılaması, bu nezaketin kent adına gösterilmiş hâliydi.
“Biz de buradayız” demek
Cumhuriyet Meydanı’ndaki iki buluşmaya katılmayan partilerin gerekçelerini, kendileri açıklamadıkça bilemeyiz. Ancak aynı partilerin iki ayrı çağrıda da meydanda yer almaması, birlik ve beraberlik mesajlarının uygulamada nasıl karşılık bulduğunu sormayı gerektiriyor. İlçe başkanı katılamıyorsa bir yöneticinin orada bulunması bile “Biz de buradayız, bu meseleyi önemsiyoruz” demenin bir yoludur.
“Hepimiz Manavgat için çalışıyoruz” cümlesini sık duyuyoruz. O cümlenin ağırlığı, çağrıyı kimin yaptığına bakmadan kentin bir meselesine omuz verebildiğimiz günlerde ortaya çıkar. Üstelik bu sorumluluk, bugün meydanda olanlar için de geçerli. Yarın aynı çağrıyı bugün katılmayan partilerden biri yaptığında, gösterilecek tutum dayanışmanın ne kadar samimi olduğunu gösterecek.
“Hani biz neden bir ve bütün olamıyoruz?” diye soruyoruz ya… Belki de cevabı, hepimizin sahiplendiğini söylediği bir mesele için çağrıyı başkası yaptığında meydana gidip gitmediğimizde saklı. Manavgat sevdasının ölçüsü biraz da budur.
