Antalya Büyükşehir Belediye Başkan Vekili Büşra Özdemir’in AK Parti’ye geçeceği yönündeki söylentiler, Antalya siyasetinin gündemini meşgul etmeye devam ediyor.
AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Hasan Basri Yalçın’ın, “Cumhurbaşkanımız kapımız açık dedi. İsim vermeyeyim ama sırada bir büyükşehir var. En kısa sürede inşallah göreceğiz” sözlerinin ardından gözler Muğla ve Antalya’ya çevrildi.
Muğla Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Aras’ın parti değiştireceği iddialarını kesin bir dille yalanladığı belirtilirken, Büşra Özdemir’in tutumuna ilişkin tartışmalar sürüyor. Ancak burada bir noktayı unutmamak gerekiyor: Bir iddianın kesin bir dille yalanlanmaması, onun doğrulandığı anlamına gelmez.
Asıl üzerinde durulması gereken ise parti değişikliği söylentilerinin ötesinde, bu süreçte gündeme getirilen teklifin içeriği.
Kamuoyuna yansıyan iddialara göre, AK Parti kurmaylarının Özdemir’e, “AK Parti’ye geç, Muhittin Bey’i ev hapsine çıkaralım, gelecek dönemde de seni belediye başkan adayı yapalım” yönünde bir teklif sunduğu öne sürülüyor.
Bu, açıklığa kavuşturulması gereken son derece ciddi bir iddia.
Özdemir’in görüşmeleri nezaket ve belediyenin yasal işleyişi çerçevesinde değerlendirdiği yönündeki açıklamalar da söz konusu iddianın doğruluğunu tek başına ortaya koymuyor. Dolayısıyla kişilerin niyetleri, vicdani hesapları ya da hangi baskılar altında karar verecekleri hakkında kesin hükümler kurmak yerine, iddianın muhataplarından açık ve somut yanıtlar beklemek gerekiyor.
Çünkü mesele yalnızca Büşra Özdemir’in hangi partide siyaset yapacağı meselesi değildir. Muhittin Böcek’in durumu üzerinden bir siyasi pazarlık yürütüldüğü iddiası, tartışmayı doğrudan hukuk ve yargı bağımsızlığı alanına taşıyor.
Bir kişinin tutukluluğunun devamına, tahliyesine veya ev hapsine ilişkin kararın ölçüsü ne olmalıdır? Hukuki gerekçeler mi, siyasi tercihler mi?
Eğer aktarılan teklif gerçekten yapıldıysa, “Muhittin Bey’i ev hapsine çıkaralım” sözü, siyasi aktörlerin yargı kararlarını yönlendirebildikleri iddiasını da beraberinde getirir. Böyle bir durumda tartışılması gereken yalnızca bir belediyenin hangi parti tarafından yönetileceği değil, adaletin hangi koşullarda işlediğidir.
Bir insanın özgürlüğü, siyasi transfer görüşmelerinin konusu yapılabilir mi?
Siyasi partilerin ve sivil toplum kuruluşlarının da bu iddianın açıklığa kavuşturulmasını istemesi gerekir. Kamuoyunun dikkati yalnızca “Geçecek mi, geçmeyecek mi?” sorusuna hapsedilmemelidir. Asıl sorulması gereken şudur: Bir insanın özgürlüğü, siyasi transfer görüşmelerinin konusu yapılabilir mi?
Büşra Özdemir’in vefa duygusu, siyasi geleceği ya da vereceği karar üzerine yorum yapmak kolaydır. Daha zor olan, tartışmanın merkezindeki hukuk meselesiyle yüzleşmektir.
Eğer bu iddialar doğruysa, bir kişinin özgürlüğünün siyasi parti değişikliği için pazarlık konusu yapılması, yargı bağımsızlığına duyulan güveni temelinden sarsar. İddialar gerçeği yansıtmıyorsa da kamuoyuna açık ve tatmin edici bir açıklama yapılmalıdır.
Adaletin ölçüsü siyasi sadakat değil, hukuk olmalıdır
Adaletin ölçüsü siyasi sadakat değil, hukuk olmalıdır. Çünkü siyasetin gölgesine düşen bir yargı, yalnızca bugün yargılananların değil, yarın herkesin güvencesini zayıflatır.
Bugün ihtiyaç duyulan, siyasi transfer hesaplarından önce, hukukun herkes için eşit ve bağımsız işlemesini savunan açık bir tutumdur.
