Uzaklığı metre ile ölçeriz, Uzaklığın neden olduğu özlemi ölçecek bir alet keşfedilmemiştir.
Bir gözyaşı kaç gramdır; ve 1 gram gözyaşının değeri nedir?
Evladını bu vatana vermiş – İster şehit olarak, ister haddini bilmez bir sarhoşun kurbanı olarak – annenin üzüntüsü, kaç litredir.
Aynı litre ile petrol ölçülür peki hüzünler de ölçülür mü?
Bu duygusal konuşmaları bir yana bırakıp daha net sorayım:
Yandaşlığın ölçüsü var mıdır?
Varlığını, bir “İzm”in varlığına kurban etmiş bir kişinin düşünceleri kaç dolardır…
Ya da kaç boşa geçmiş yıldır.
*
Bunları durup dururken neden yazıyorum?
Geçen hafta “NATO” şeysine ev sahipliği yaptık… (Ben yapmadım, ben evimdeydim… Çok izlemedim bile… İki yüzlülüğü izlemenin de kendine has yorgunluğu vardır. Çok dayanamadım)
“NATO şöyle, NATO böyle…”
NATO ne olduğunu Afganistan’da gösterdi zaten… Vanezuella’da, Saygon, Vietnam, Laos ve Endonezya’dan biliyoruz o NATO’yu…
Kendini anlatmasına gerek yok.
İşte o NATO’nun kurulduğu dönemlerde, her ülkenin gazeteleri, “Komünizme” karşı neler yazdılar neler neler…
Bunlardan birini okuyunca, o zaman yukarıdaki düşünceler aklımdan geçti.
Gerçekten yalakalığın ve yandaşlığın, asla, asla bir ölçüsü yokmuş…
1947 yılının Aralık ayında avcılar, İnegöl’de bir ördek vururlar. Ördeğin ayağının birinde bir plaka bulunur. Üzerinde (Moskova 75406) yazılıdır.
Avcılar, bayram ederler, “Rus casusu bir ördek” vurmuşlardır.
Üstelik parlak plaka üzerinde olan harfler Rus harfleridir. (Muhtemelen bu haberi yazanın Kiril Alfabesi’nden haberi yoktur…” Ve yine muhtemelen, o Kiril Alfabesinin, İstanbul Ortodoks Patriği’nin, Rusları Ortodoks Hıristiyan yapmak için keşfettiğini de bilmiyordur…”
Ayrıca bu lüzumsuz (!) bilgiyi de bilmek zorunda değildir.
Onun bilmesi gereken, Rusya iblis, Amerika melektir…
Ördeğimize gelelim…
Plaka, düşmesin diye ördeğin ayağına yüzük gibi takılmıştır.
İnegöl halkı bunu duyunca, bu yüzüğü görmek için ördeğin bulunduğu yere hücum eder.
Muhtemelen, güvenlik kuvvetleri, teyakkuza geçmiş, gerekli önlemler alınmıştır.
Bazı kuruluşlar, basına açıklama yapmışlar:
“MOSKOFUN ÖRDEĞİ BİLE SEMALARIMIZDAN UÇAMAZ…”
*
Böyle kandırıldık!
Ördek semalardan uçamadı ama, birkaç kez ihtilal yapıldı, binlerce gencimiz katledildi, sanayimizin ve üretim yapacak fabrikalarımızın önü kesildi… Hızımızı alamadık, Moskof ördeklerini gençlerimiz vursun diye Kore’ye gönderdik…
Orada bir köprü var uzakta o köprü bizim köprü…
Yok! O köprü bizim değil…
Orada bir demir çelik fabrikası var o bizi…
Dur kardeşim, o da bizim değil…
Bu ördekler semalarımızdan uçmadıysa bizim varlığımızı kim çaldı?
Konuyu uzatmak istemiyorum…
Yandaşların bir çoğu, kendilerine ait villalarda otururken, ördek avına çıkanlar, değersiz bir canlı gibi kıytırık bir emekli maaşı ile ayakta kalmaya çalışıyorlar.
