Advert

Yalçın Sözen’i kaybettik…

İnsan yaşamaktan değil de acılarından kurtulmak ister…

Yalçın Sözen’i kaybettik…
Bu içerik 4493 kez okundu.
Advert

Yalçın Sözen’i kaybettik…

Ölüm denemez buna... Bunun adı, yerine konamaz kayıptır. Özleyeceğim seni Yalçın Ağabey, hem de çok özleyeceğim...

Her ay rutin olarak gazeteye gelişini özleyeceğim…

Saatlerce süren sohbetlerimizi özleyeceğim…

Babanız merhum M. Şükrü Sözen, kardeşiniz İbrahim Sırrı Sözen’i anlatırken buğulanan gözlerinizde ki hüznünüzü özleyeceğim…

Daha ben küçücük bir çocukken jandarma karakol komutanı olarak görev yaptığınız doğduğum şehri Mersin’i bana anlatışınızı özleyeceğim…

Baba, kardeş ve yeğen üçgeninde üç kuşak Manavgat’ı yönetmiş bir ailenin mensubu olarak o sade, duru ve de naif kişiliğinizi özleyeceğim…

İnsan olduğumuzu unuttuğumuz zamanlarlar da insan olduğumuzu hatırlamak için belki de bir araya geliyorduk…

Çıkarsız, yüreğe işleyen bir beraberlikti bu.

Velhasıl sizi özleyeceğim o kadar çok nedenim varken aniden bizi bırakıp gitmen bir baba, bir ağabey, bir evlat acısı gibi yüreğime oturdu.

Yaşamayı ölüm kaygısıyla, ölümü de yaşama kaygısıyla bulandırıyoruz. Biri dertlendiriyor, öteki korkutuyor bizi. Ölümün kendisine karşı hazırlanıyor değiliz aslında. Çarçabuk olup biten bir şey bu. Senin bizi aniden bırakıp gitmen gibi

Adını sanını bilmediğim insanların ölüm haberi bile derin bir duygu yoğunluğu yaşatır bende. Ölüm korkusu değildir bu duygunun adı. Bu duygunun adı: Ölenin nefes aldığı süre içerisinde yaşanmışlıklarına, acılarına ve de mutluluklarına tanık olamamadır.

Bundan dolayıdır; her dostun ölümünde benim dostlarımın yeniden ölmesi…

 

Bu nedenle bazı ölümler, kaybediş değildir.

 

4 Kasım Cuma Sabahı bir dostum daha ebediyete intikal etti.

 

Sevdiğim, saygı duyduğum Sözen Ailesi’nin bir ferdi Yalçın Sözen melek oldu.

 

Ölümü yanı başımızda duymak kimi zaman birden, kaçınılmaz bir şeyden kaçınmama kararı verdirir birçoğumuza…

 

Yaşadığımız çağ, bizim iklimde hiç değilse, öylesine bozulmuş ki erdemin yaşanması şöyle dursun tasarlanması bile bir hayli zor.

 

Yalçın Sözen kitapların ancak sözlüklerinde kalmış ‘erdemin’ bana göre son temsilcilerinden biriydi.

Bazı insanların dostları ölür, bazı insanların da vücutlarının büyük bir parçası... Bayır mezarlığında gördüğüm sahne ölen bir aile ferdinin toprağa verilişi değil, yaşamın bir parçasının toprağa verilişiydi.

 

İnsan yaşamaktan değil de acılarından kurtulmak ister…

Yalçın ağabey de sanki yaşamaktan değil acılarından kurtulmak ve kimselere rahatsızlık vermemek için bizleri bırakıp gitti.

Güle Güle Yalçın Ağabey…

manavgat manavgat haber
Advert
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİRX
AKP Kadın Kolları'ndan Sevgi Yolu Projesi
AKP Kadın Kolları'ndan Sevgi Yolu Projesi
Cildimizi kışın etkilerinden nasıl koruruz?
Cildimizi kışın etkilerinden nasıl koruruz?